موقعيت جغرافيايي
قله دماوند به ارتفاع 5671 متر واقع در استان مازندران قرار گرفته. اين قله از شمال به دره رودخانه نمارستاق از شرق به دره هراز و از غرب و جنوب غربي محاط به دره رودخانه دليچاي و درياچه سد لار ميباشد.
مسير صعود
قله دماوند داراي 60 مسير اصلي و فرعي و تركيبي صعود از زواياي جغرافيايي مختلف بر روي خود ميباشد كه در اين ميان 4 مسير اصلي و چهار مسير فرعي مجموعا به تعداد 8 مسير صعود را ميتوان بر روي آن نام برد كه عبارتند از جبهه شمالی؛ مسیر صعود این جبهه از میان دو یخچال سیوله (سمت راست) و دوبی سل (سمت چپ) صورت میگیرد.
- جبهه شمال شرقی؛ پناگاه تخت فریدون در این مسیر قرار دارد.
- جبهه غربی؛ پناگاه سیمرغ در این مسیر قرار دارد.
- جبهه جنوبی؛ از سمت جنوب شرقی کوه. پلور، رینه، گوسفندسرا و بارگاه سوم در این مسیر قرار میگیرند.
برنامهريزي و اجرا
براي صعود به قله دماوند ساده ترين مسير راه جنوبي است كه اين مسير از بخش پلور واقع در جاده هراز آغاز كه توسط يك جاده آسفالته و بخش خاكي تا منطقهاي بنام گوسفندسرا پيش رفته ، سپس پياده روي و صعود از اين نقطه رو به شمال آغاز و با پيمودن 3 ساعت به بارگاه سوم دماوند در ارتفاع 4100 متري ميرسد. از اين نقطه مسير با شيبي بسيار تند بمدت 4 تا 5 ساعت تا قله امتداد مييابد. برنامه ريزي اجراي صعود به قله دماوند از مسير جنوبي بطور متوسط به دو روز زمان يا حداكثر 3 روز با ديداري از آبگرم لاريجان زمان ميطلبد.
آب و هوا
در بهار هر سال از فروردين تا اواخر ارديبهشت داراي هواي بسيار طوفاني با بارش برف به تناوب و بسيار خطرناك براي صعود است.
از اواسط خرداد تا آخر تيرماه بهترين و جذابترين زمان براي اجراي برنامه به واسطه پايداري نسبي هوا و سرسبزي و طراوت منطقه و وجود آب فراوان در گوسفندسرا و بارگاه سوم و برف چالهاي كوچك و بزرگ.
از اواخر تير تا پايان شهريور ماه هواي پايدار و برف كم و ثابت شدن محدوده يخچالها و كمبود آب در دامنهها و بارگاه سوم.
از اوايل مهرماه تا پايان اسفند ماه داراي هواي ناپايدار طوفاني و بوراني و حجم سنگين برف در دامنهها و نبود آب جاري توام است.
حداقل دمای هوا در ارتفاعات دماوند تا ۶۰ درجه زیرصفر (در زمستان) و تا یکی-دو درجه زیر صفر (در تابستان) پایین میآید.
سرعت طوفان در دماوند گاهی از ۱۵۰ کیلومتر در ساعت میگذرد. سرعت باد در کوهپایهها گاه به 70 کیلومتر در ساعت میرسد. بیشتر بادها از غرب و شمال غربی میوزند.
میانگین بارندگی در ارتفاعات دماوند ۱۴۰۰ میلیمتر در سال است و بارش در ارتفاعات معمولاً به صورت برف است.
فشار هوا در قله دماوند نصف فشار هوا در سطح دریا است.
آب مصرفي
جهت صعود به قله دماوند در فصل گرم وجود آب به ميزان كم در گوسفندسرا و در بارگاه سوم از آب ماحصل از ذوب برفهاي شمال جانپناه كه از 9 صبح شروع و در 5 بعدازظهر هر روز يخ ميزند آب ديگري در مسير صعود يافت نميشود.
يخچال هاي البرز مركزي (دماوند)
به طور كلي يخچال هاي طبيعي اطراف قله دماوند به دو دسته تقسيم مي شوند:
الف- يخچال هاي شمالي و شمال شرقي اطراف قله دماوند
به طور كلي، يخچال هاي طبيعي بزرگ در جبهه شمالي قله ها تشكيل مي شوند كه قله دماوند نيز از اين قاعده مستثنا نيست.
يخچال هاي طبيعي اين ناحيه از قله دماوند عبارتند از:
1- يخچال سيوله (جبهه شمالی)
2- يخچال دوبي سل (جبهه شمالی)
3- يخچال اسپله
4- يخچال خورتاب سر
5- يخچال دره يخار(شمال شرقی)
ب- يخچال هاي پراكنده و برفچال هاي اطراف قله دماوند
اولین صعود
اولین صعود موفقیتآمیز اروپائیان به قلهٔ دماوند در سال 1837 توسط تیلر تامسن صورت گرفتهاست. همچنین نخستین صعود مستند ایرانی به این قله، به سال 1857باز میگردد که توسط تیم سرهنگ محمدصادقخان قاجار انجام گرفت
پناهگاه ها
- پناهگاه گوسفندسرا (کوهپایه) در ارتفاع ۲۹۵۰ متری.
- بارگاه سوم (یال جنوبی) در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.
- پناهگاه سیمرغ (یال غربی) در ارتفاع ۴۱۵۰ متری.
- پناهگاه تخت فریدون (یال شمال شرقی) در ارتفاع ۴۳۶۰ متری.
|
+| نوشته شده توسط
علیرضا معروف در دوشنبه 11 آبان1388
|
